Шөкер, Ходай
Шөкер, Ходай, безне тагын бер кат
Шушы көннәреңә җиткердең.
Мөслим инсаннарың күңеленә
Изгелекләр генә иңдердең.
Шөкер, Ходай, безне тагын бер кат
Шушы көннәреңә җиткердең.
Мөслим инсаннарың күңеленә
Изгелекләр генә иңдердең.
Югалтым кадерле кешемне,
Ялгызым үткәрәм көннәрне.
Хәлләрең ничек дип сорама,
Хәлләрең ничек дип сорама…
Уфтанма, гомерләр яз кебек үтә, дип,
Чал чәчең күрсәң дә, уфтанма.
Яз килә дә китә, гомер шулай үтә,
Уфтанма, уфтанма, уфтанма.
Үткән генә гомер, аккан судай,
Үтеп китә, һич бер чара юк.
Шушы дөнья — оҗмахлардай,
Кинәнечен белеп калыйкче.
Кинәнечен белеп калыйкче.
Күпме еллар, күпме еллар
Инде бергә үтелгән.
Язның сөю чәчәкләре
Җимешләргә әйләнгән.
Без бу җиргә ике килмәгәнбез,
Һәрберебез бердәнбер генә.
Мәхәббәтнең үзе шикелле без,
Самими дә, саф та, серле дә.
Ярты төндә уянып,
Йоклый алмый уйланып,
Уйлап ятҡан уйларны
Таралышкнан куйларны
Калай итеп тә җыйыйм,
Калай итеп тә тыйыйм?
Урманнарда алан, аланнарда балан.
Яңа гына яуган кар кебек
Чәчләрдә саф көмеш, ә шулай да
Алда әле сөю бар кебек.
Гәрәбәдән тезгән муенсаккаенның
Гәрәбәсе кайсы гына илләрдән?
Тапмас бу диеп уйлама, табырмын
Җилләр куып җитә алмас җирләрдән.
Хатын-кызның яшен сорамыйлар,
Гүзәллек һәм сөю — мәңгелек.
Гомерең буе яшьлегеңдә яшә,
Дөньябызга сихри ямь биреп.