Язмыш (икенче вариант)
Ничек кенә өзелеп сөйсәң дә син
Яшьлек ярым кала ятларга.
Туры килә тормыш юлым сиңа,
Башка берәү белән атларга.
Ничек кенә өзелеп сөйсәң дә син
Яшьлек ярым кала ятларга.
Туры килә тормыш юлым сиңа,
Башка берәү белән атларга.
Урман артларына яшеренеп
Яши авыл. Онытылган авыл.
Юлын гына түгел,өйләрендә
Күмгән инде, күмгән карлар явып
Өр-яңадан башлыйк әле дисең,
Башлыйк әле, дисең, ак биттән,
Бу сүзләрне инде синнән, җаным,
Ничәнчеләр тапкыр ишетәм.
Синең белән башладык без
Икәү гомер юл башын.
Авыр юлларны үтәрлек
Булдың тугры юлдашым
Иң зур байлык — оныгым,
Шатлыгым, куанычым,
Кайгыларны куа торган
Бердәнбер юанычым.
Яшьлегем дәрманы бетмәгән.
Җанымда исәрлек җитәрлек.
Сиңа дип саклаган саф сөю хисләре
Сүнмәгән, кабынып китәрлек.
Карасана, дускай, карасана,
Урал тауы тора күгәреп.
Урал тауга карап, бер җырлаек,
Уйларны да ерак җибәреп.
Тынгысыз уйларым,
Ялкын өсти янган йөрәккә.
Балкыган таңнарым
Дәрт уяна миндә хезмәткә.
Эй, хыялый, сантый кыз бала,
Төн йокыңны синең кем ала?
Белмисең шул ниләр көткәнен,
Аның ниләр өмет иткәнен.
Яшьлек мизгеленә сыярга,
Көчең җитмәс үзең тыярга.
Кемнәр сине, кемнәр чакыра.
Син бит кызый, утлы ялкында.