Кайт, иркәм Сәрвиназ!
Җырларың күңелгә моң сала, Сәрвиназ,
Сагышың йөрәккә ут сала.
Сагышың йөрәккә ут сала, Сәрвиназ,
Җырларың күңелгә моң сала.
Кайсы якта үстең, гөлкәем?…
Шул тиклем дә мөлдер-мөлдер итеп
Мәхәббәтле бага күзкәең,
Саф мәхәббәт чишмәләрен табып,
Су эчтеңме әллә, гөлкәем?
Кайнар чәй
Чәеңнең кайнарлыгыннан
Чәеңнең хуш исеннән
Әллә нишлим эреп китәм
Әллә нишлим исерәм.
Кайларда син
Кайларда — уң, кайларда — сул,
Кыйблаларым буталды.
Дөньяларым буталды да
Җаннарымны ут алды.
Кайда ул сылу кыз?
Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.
Кайда син, әй, ярым?
Кайда син, тавыш бир, яшьлегем юлдашы,
Бергәләп үтелгән иң тәүге юл башы.
Кайда син
Яз саен кошлар кайта,
Шомырт та ак чәчәген ата.
Табигать пышылдый,
Улда сине әзли, ул ярата.
Яз җитсә хисләрен тыялмый
Елгалар ярларыннан таша.
Ашкын суда ярсый
Ярсый әйткән сымак, ул ярата.
Кайда минем батырым
Ак биттәге серле юллардан,
Хыялымдан һәм уйларымнан.
Мин сине таптым, сине яраттым,
Тылсымлы әкият батырым.
Кайда алар, кайда икән алар?
Кайда алар? Кайда икән алар —
Сөю утларында янган чаклар,
Мөлдерәмә тулып ташкан күңелләргә
Йолдызлардан сихри моңнар тамган чаклар?
Кайда
Кайда гына йөрөсәм дә
Сине янымда тоям,
Сөюемнең учагына
Хис-тойголарым коям…
Син мәңгелек мөхәббәтем,
Минең гәзиз яргынам,
Янәшәмнән генә килгән
Иң якыным, бергенәм.
