Кунак егет
Әгәр син килдеңме яныма,
Әйтерсең, эләгәм давылга.
Урыннан кузгала йөрәгем,
Аяклар югалта терәген.
Кулларыма сузма сары яфрак (Үзең кирәк)
Мин бу җирдә сине эзләп йөрдем.
Инде килеп таптым үзеңне.
Җәйләр үтте, соң шул димә инде,
Кире кума алтын көземне.
Кузгала поезд
Кузгала, поезд кузгала
Китәмен еракларга
Аерылулар җинел булмый,
Барыбер елап калма
Кузгала, поезд кузгала
Кузгала җанда яра.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Куллар — кулда
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар.
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Кулга кул тотынып
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар.
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Кояшым (Җырларым)
Кояшым, cин минем кояшым
Җылынам нурларыңа, җылынам нурларыңа.
Нурларыңнан югалам,
Юл алам җырларыма…
Кояшлы язым
Алтынсыман сары яфрак
Коела да коела,
Сагышлы күңелгә нидер
Сөйләгәндәй тоела.
Кочаклама яратмыйча
Күзләрең күк кебек,
Бигрәк матур бүген,
Бергә мәңге булып яшәрбез.
Шулай дигән сүзем истә микән инде,
Хәзер бүтәнгә син гашыйк булдың.
Классташым
Еллар шавы баса алмый
Соңгы звонок тавышын,
Һәр көн сине күрә алу
Бәхет иде, классташым.
Кияүгә чык бары яратып
Уянасың күреп төшләреңдә,
Күзең төшкән диеп берәүгә.
Юк, ашыкма, «кирәк син» дип кенә,
Иртәрәктер сөям дияргә.
