Күк күгәрчен, пар күгәрчен
Гөлдер-гөлдер, гөлдер-гөлдер
Гөрелдәй күк күгәрчен.
Күк күгәрчендәй гөрелдәп,
Төшләремә керәсең,
Төшләремә керәсең дә,
Куларыңны бирәсең.
Чәчләр-чәчәк, чәчләр-чәчәк
Бәйләнгәндер күрәсең.
Гөлдер-гөлдер, гөлдер-гөлдер
Гөрелдәй күк күгәрчен.
Күк күгәрчендәй гөрелдәп,
Төшләремә керәсең,
Төшләремә керәсең дә,
Куларыңны бирәсең.
Чәчләр-чәчәк, чәчләр-чәчәк
Бәйләнгәндер күрәсең.
Сезгә бар серемне ачам,
Гөлгә тулды: өем — бакча,
Каян җиткерәдер акча, —
Инде белмәссең.
Бер егет йөри яратып,
Сөеп,өзелеп,җаннар атып,
Тик миндәге сөю утын
Сизә күрмәсен.
Күзләреңә карап туя алмадым,
Әйтә алмадым әйтер сүземне.
Һәр минутым йылдар кеүек оҙон,
Ярай әле йөрәк түҙемле…
Күзләреңдә, иркәм,
Яшәү ямен күрәм.
Шатлык нуры синнән бөркелә.
Әле минем кебек,
Йөрәк серләреңнән,
Аңлый алмас иде беркем дә.
Синсез үткән һәрбер көнем
Өзгеләнгән күңел гөлем.
Соңлый күрмә. гомерләр кыска,
Күзләремә килеп күрен.
Синең кара күзләрең,
Балдай татлы сүзләрең —
Күңелемне арбады,
Йөрәгемне яулады.
Күзләреңне, күзләреңне, Күзләреңне күзләмим. Мин матурлыгыңны синең Күзләреңнән эзләмим. Алларын бирсәң икән, Гөлләрен бирсәң икән. Сагынган минутларымда Ашкынып килсәң икән. Күзләреңне күзләмим дип, Алдый гына башладым. Күз алдымнан китми бер дә Ягымлы карашларың. Алларын бирсәң икән, Гөлләрен бирсәң икән. Сагынган минутларымда Ашкынып килсәң икән. Гөл сулары сибәр идем Син йөргән эзләреңә. Бар матурлыкны җыйгансың Сихерле … Читать далее
Сирень сәйләне көела,
Күк йөзенең яшедәй.
Йолдыз-йолдыз күгең елар
Күзләреңне яшермә.
Күз алдман китмәс күзләрең,
Онтылса да әйткән сүзләрең.
Карап туя алмыймын шул күзләргә,
Әллә нинди ялкын аларда.
Охшамаган кара көнгә дә,
Охшамаган зәңгәр күлгә дә.
Соры күзләр шундый гадиләр,
Алар бигърәк назлы карыйлар.
Син сорама «Хәлең ничек?» — диеп,
Яшимен мин сабыр итә — итә.
Белсәң килсә минем хәлләремне,
Күзләремә кара, шул да җитә.