Моряк җыры
«Диңгеземдә — дөньям», — дигән моряк
Хыялланып җирен сагынган,
Акчарлаклар түгел күңелендә,
Җанкаена тургай кагылган.
Мода
Дөньялары шундый инде,
«Мода» дигән нәрсә бар.
Шуңадыр, күп хатын кызлар
Киеп йөриләр чалбар.
Миңа йөрәк бүген кирәк
Йөрәгемне учым белән
Кысып тоткан чакларда,
Киңәш бирәсең — йөрәкне
Киләчәккә сакларга.
Минутларны ник саныйсың
Минутларны ник саныйсын,
Вакытың бик тар мәллә?
Тәрәзәдән ник карыйсын,
Җиккән атың бар мәллә?
Мине юллар чакыра
Мине юллар, юллар чакыра…
Чакырган юл якын дус кебек;
Мине якын дусым чакыра икән —
Ерак аралар җирдә юк кебек,
Чакырган юл якын дус кебек.
Мин — авыл баласы
Сагындым чишмәләр суларын,
Иренне өшеткән салкынын.
Мин, авыл баласы, сагындым
Исләрен ю(ы)ртак атының.
Мин булмам
Аһ, бу көзге кичнең зәңгәрлеге,
Урамнарга сихри моң тулган.
Айлы кичтә балкып килер идем
Диярсең дә — инде мин булмам.
Ламбада (икенче вариант)
Җыр алып килде искән җил
Бик ерак-ерак илдән,
Ул миңа диңгез һавасын,
Ак комын алып килгән.
Көт мине (икенче вариант)
Нинди хәлдә дисәләр дә,
Йөрәгеңә керсәләр дә,
Кайтмас инде, дисәләр дә,
Бәгыреңне телсәләр дә,
Көт син мине, көт син мине!
Уйларыңны бүлсәләр дә,
Сагыш белән төрсәләр дә,
Ышанма син сүзләренә.
Көт син мине!
Көлегез
Кояш бөтен кешегә дә
Бертигез көлеп карый,
Көлү бит ул, гөнаһ түгел,
Начальникка да ярый.
