Дуслык учагы
Дуслар белән учак яктык
Төнге елга ярында.
Төн дә якты була икән
Янда дуслар барында.
Казан — Өфе, Өфе — Казан —
Дуслык учагы.
Учак кебек кайнар икән
Дуслар кочагы.
Дуслык җыры (беренче вариант)
Дуслык — бердәмлек булмаса
Яшәп булмый һич кенә.
Дуслык җыры җанга дәва,
Җирдә гөлләр үстерә.
Дуслык җыры (икенче вариант)
Өфе — Казан арасы,
Барасы да барасы.
Дуслык юлын якын иткән
Татар — башкорт баласы.
Дуслык җыры (өченче вариант)
Таулар очып, елга кичеп,
Җир чигенә барырмын,
Назга сусаган дусларны
Кочагыма алырмын.
Дуслык, дуслык…
Юлларыма сиптең ак өметләр —
Чакырды гел якты тараф мине.
Дуслык, дуслык — гомер биргән дуслык (бүләк),
Гомерләрдән артып калсаң икән (иде);
Ерак йолдыз, якты йолдыз кебек,
Сүнгәч тә, син балкып янса(ң) икән (иде).
Дустыма (беренче вариант)
Каршы ал син язгы акчарлакны,
Яшьлегеңнән сәлам әйтмәсме?
Әйләнеп кайт Идел буйларыннан,
Сагышларың басылып китмәсме.
Дустыма (икенче вариант)
Әйдә, дустым, су буена,
Бөдрә чәчең юарсың ла,
Син юарсың, мин җырлармын,
Күңелең тулса еларсың.
Дусларым (Син шат диләр)
Сокланалар миңа карап дуслар,
Ямь табасың диеп тормыштан.
Шат яшәргә сездән өйрәндем мин,
Шаянлыгым минем тумыштан.
Дусларга (өченче вариант)
Матур җырлар җир йөзендә күп языла,
Бу җырымны багышладым дусларыма.
Сез булганда гына яшәү рәхәт миңа,
Сез булганда гына гөрли минем дөнья.
Дусларга (беренче вариант)
Бала чакта сандугачтай
Килә иде сайрасы.
Мәхәббәтнең иң чибәрен
Килә иде сайласы.
Әле дә истә, әле дә истә
Балачак хыяллары.
Салават күпере кебек
Күңелем хыяллары.
Сандугачым өйрәт мине,
Өйрәт мине сайрарга.
Сайрармын да, җырлармын да
Иң кәдерле дусларга.
