Их, гармуның
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Их, дусларым
Их, дусларым, дусларым,
Дусларым, дус-ишләрем;
Сез дуслардан аерылгач,
Ялгыз башым нишләрмен?
Их, яшисе килә
Их! Яшисе килә
Тик матурлык тоеп,
Тик яхшылык эшләп кешегә.
Барысы да аңлап бетерми шул,
Донья фани, гомер бер генә…
Иясез шатлык
Уйный-оча күбәләкләр —
Җанлы чәчәкләрмени!
Урманнарга, болыннарга
Шатлык чәчкәннәрмени!
Иң гүзәл кеше икәнсез
Килгән чакта башка авырлык,
Җитми калса көч, йә сабырлык,
Сиздермичә ярдәм иткәнсез —
Сез иң күркәм кеше икәнсез.
Казакъ дустыма
Казан дигән каладан, Юлдашлар,
Идел белән Камадан, Юлдашлар,
Тукай йөргән төшләрдән,
Меңнәрчә дус-ишләрдән
Нинди моң бар синең күзләреңдә?
Төнге сулар ага онытылып,
Аргы якка чакыра утлар.
Җирдә яшәү кадерле син булганга,
Елларга тиң назлы минутлар.
Исемеңне яздым…
Исемеңне яздым, исемеңне
Бакчабызда, тәрәз каршында.
Исемеңне яздым, гөлләр чәчтем,
Сулар сиптем язлар башында.
Дусларыңны онытма (икенче вариант)
Нечкә билле ай кызына
Сокланып син күз атма.
Байлык, диеп, бетә күрмә,
Дусларыңны онытма.
Дуслык турында җыр
Торсак та без төрле җирләрдә
Без яшибез совет илендә;
Сөйләшәбез төрле телләрдә,
Аңлашабыз дуслык телендә.
