Яралы кош
Кыр үрдәген аттым очкан чакта…
Җаным әрни көн-төн — ник аттым?
Хәзер үзем яралы кош сыман:
Кайтыр юлларымны югалттым.
Яшьлегем тугае
Ничәнче мәртәбә
Нурланып яз килде,
Тургайлар канатын кагынды.
Күзләрең сагышлы,
Дип әйтте бер тургай,
Нишлим соң, тургаем, сагындым.
Кара карлыгач микән (беренче вариант)
Сандугачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Күзем йомсам, күз алдымда
Торган кебек буласың.
Кара карлыгач микән,
Сары сандугач микән
Аны үстергән әнкәсе?
«Балам» — дип тә әйтә алмадым
Көзге җилләр яфракларны
Йолкып-йолкып ала.
Елый урман, елый дөнья,
Елый кыр һәм дала.
Абагалар чәчәк атмый
Кайда микән бәхет диеп,
Күпме эзләнеп йөрдең.
Абага ярдәм итәр дип
Карурманнарга кердең.
Авыл
Төннәрен төшкә керәсең,
Искә төшәсең таңда.
Җаным синдә калган бугай,
Калага каерсам да.
Авыл көе (өченче вариант)
Һавалардан очып үтте
Күгәрчен көтүләре;
Әле дә булса исләремдә
Сау бул, дип китүләре.
Кайтыгыз, торналар
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Кайтчы иркәм, кайтчы яныма (Сәлам әйтегезче, кошкайлар!)
Берсен-берсе күзләп,
Үскән туфрак эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сиңа тарта күнел,
Кайтчы, иркәм, кайтчы яныма.
Зарлы кош
Дулкынлана, шаулый ак каен
Толымнарын җилгә туздыра.
Ботагына аның кәкүк кунып,
Ялгызлыкта гомер уздыра.
Тик мин генә кәкүк моңын тыңлап
Моңсулана кәкүк каенда.
Син шул каен булсаң, кәкүк булып
Калыр идең шушы каенда.
