Мин һаман ялгыз
Нигә сөйдем мин,
Нигә көйдем мин?
Көлмәче, кызый,
Йөрәгем сызлый,
Сызлый-сызлана.
Күкләргә очты
Хыялым кошы,
Очты хыялым кошы.
Ә син соң кайда, —
Мендеңме айга?
Ә син соң кайда?
Минем хакта уйлыйсыңмы?
Безнең яктан бер үтсәң дә
Күренеп, син, күренеп.
Күктән йолдыз чүпли алам,
Үрелеп мин, үрелеп.
Миннән китү
Миннән китү, иркәм, китү түгел әле,
Үз-үзеңнән китә алмассың.
Ара ераклашкан саен, беләм,
Сагынырсың, он(ы)та алмассың.
Мишә буйлары
Уйна, дустым, гармуныңны,
Якташларым тыңласын;
Син уйнасаң, мин җырлармын
Мактап Мишә елгасын.
Моңланма (беренче вариант)
Тулган айга карап
Чәчләреңне тарат,
Моңсу җырлар ләкин җырлама.
Сиңа карыйм да мин —
Күзем ала алмыйм —
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Моңлану (өченче вариант)
Синең җырың — минем җырым иде,
Синең язмыш — минем язмышым.
Ул җырларны хәзер ялгыз җырлыйм…
Мин ялгыштым, ахры, мин ялгыштым.
Мин ялгыштым, ахры, ялгыштым.
Моңлану (икенче вариант)
Тулган айга карап, чәчләреңне тарап
Моңсу җырлар ләкин җырлама,
Сиңа карыйм да мин, күзем ала алмыйм,
Мин моңланмыйм, җаным моңлана.
Моңлы җырым
Ничә кышлар үтте, ничә язлар килде,
Ак күлмәкләр килде киясе.
Сөю бүләк иттең, мине ялгыз иттең,
Авыр миңа, ничек түзәсе?
Мамык шәлен иңнәренә сал да
Кайттым әле яшьлек елларыма,
Хыял сукмагыннан атларга.
Хыялларым миңа иман бирде
Күңелемдә сине сакларга.
Мизгелләр агышы
Югалту, табышлар,
Үкенү ялгышлар,
Газаплы юксыну, сагышлар,
Үтмәгән киртәләр,
Тумаган иртәләр,
Ул безнең киләчәк язмышлар.
