Мәдинәм, гөлкәем
Кулъяулыгым икәү иде,
Берсе суларга акты.
Кулъяулыгым икәү иде,
Берсе суларга акты.
Сындыра талларымны.
Чит җирләрдә ялгыз башың,
Беләлмейм хәлләреңне…
Тагын бер яз синсез үтеп китте,
Синсез күзен ачты бөреләр.
Моңлы кошлар сайрый таң атканда,
Өзгәләнә шул чак күңелләр.
Басу капкасында озатып калдың
Егермеңә чыккан языңда
«Көт, кайтырмын!» диеп әйткән ярың
Ятып калды сугыш кырында!
Һәр яз саен өзелеп көттем сине,
Күзем алмый киткән эзеңнән.
Күңелемдә сүнмәс өмет иде
Көт, кайтырмын, дигән сүзеңнән.
Араларны бары сагыну бәйләр,
Искән җилләр, сабантуйлы җәйләр.
Төшләремә кердең, ерак дустым,
Күңелем белән күптән сиңа очтым.
Әйа кош, сән очарму сән,
Һаваларда йөрермү сән?
Бән аерылдым туган илдән,
Алар хәлен белермү сән?
Агымсу тигрәсе таллы,
Гаҗәеп яфрагы баллы.
Үзенең кодрәте белән
Бу гамьне кальбемә салды.
Өздереп гармун уйныйлар
Наласа авылында.
Йөрәгемә утлар яктың —
Янам мин ялкынында.
Мин сиңа кайттым, сагынып кайттым.
Яшьлек учагы үзенә таррты.
Безнең учакта ут калган әле,
Син дә ялгыз бит, кит, димә, яме.
Ерактагы берсе сагынып яши,
Берсе мине, ялгыз калдырды.
Онытмаучы, ялгыз калдырмаучы,
Гомерлеккә миңа яр булды.