Кайтам инде
Ямансулап болыннарны буйлама,
Оныткандыр инде диеп уйлама;
Ничек итеп онытыйм мин ярымны
Кара кашлы, назлы җанымны?!
Туган җир
Кайтам илкәемә
Барлый ил чакрымнар белән
Үлчәп юл араларын,
Кайчандыр читләргә китеп
Адашкан балаларын.
Кайтам илемә!
Кай илләргә оча икән
Туган яктан киткән кошлар?
Чит җирләрдә күпме күрде
Безнең дә бит газиз башлар?
Кайталар кыр казлары
Кыр казлары очып үтте,
Парсыз алар — санадым.
«Кая китте берегез?» — дип
Үзләреннән сорадым.
Бер каз моңсу тавыш бирде:
«Киткән инде алты пар.
Беребезне, минем дустны
Кичә алып алдылар».
Кайда сез, авыл балалары?
Элек монда олы авыл иде,
Балкып яна иде утлары.
Калган бүген истәлекләр булып
Нигезләре генә нибары.
Кайда да йөрәктә
Анда ул,
Анда ул таңнарның
Нәкъ Кырлай өстендә атканы.
Кайда да йөрәктә, йөрәктә,
Төшләргә кереп гел йөдәтә
Нигә соң,
Нигә соң бу Кырлай яклары?!
Кайбыч турында җыр
Туган ягым син, Кайбычым,
Республикам чигендә.
Аның кырларында үсә
Арыш, бодай, җитен дә.
Казанымда килә яшисем
Туар җирен кеше сайлый алмый,
Кайда тели — шунда яшәсен.
Шәхсән үземнең тик мәркәземдә,
Казанымда килә яшисем.
Казаныма мәдhия
Милләтебез горурлыгы — мәшhүр Казан!
Иртәләрен урамнарга кабат кайтты азан
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Казаным
Мең ел буе килгән синең тарих
Һич онытылмас ерак көннәрдә.
Рухландырыр һәрбер татар кешесен,
Киләчәккә атлап кергәндә.
