Әй, язмыш, язмыш

Әй, язмыш, язмыш,
Туган җиремнең
Тугач та кергән
Миңа үз төсе.
Кая барсам да
Мин шат канатлы,
Ирекле, азат,
Һаман үз кеше.

Әй, ямьле син, Минзәләм ягы

Кырларында гөрләп иген уңа,
Урманында балан, миләшләр,
Гөл-чәчәкләр күмгән болыннарын,
Бакчаларың тулы җимешләр.

Әйләнеп кайт әле авылга

Юксынам дисең син, нигә соң?
Гомерең узмаган бит әле.
Туган як туфрагын сагынып,
Әйләнеп авылга кайт әле.

Әйләнеп кайтыгыз

Агыла тын гына,
Җыр булып моң гына,
Кемнәрдер кайларга китәләр…
Сагыштан янганнар,
Яшьләре тамганнар
Юлларда өзелеп көтәләр.

Әйләнепләр кайтсам

Авылымнан чыгып киткән чакта,
Туган якның күркәм төсе дип,
Ак каенлы ак чишмәгә килдем,
Хушлашыплар китәр өчен дип.

Әлмәтем

Һәр дүрт тарафка сузылган юллар
Алып китәргә мине чакыра.
Китсәм дә китәм синнән, Әлмәтем,
Тизрәк әйләнеп кире кайтырга.