Үлмәс авыл, җырлап яшәр ул!
«Авыл бетә икән, үлә…» дигән
Хәбәр йөри. Бу бит чи ялган!
Тырыш, уңган, моңлы авыл халкы
Дөньяларны гомер туйдырган.
Туган җир
Үрләреңне менгәч
Үрләреңне менгәч, туган ягым,
Рәшәң белән битем юдың син;
Һәрвакытта бергә уртаклаштың,
Уртаклаштың барын-югын син.
Үрмәкәем, сине сагынам
Сабый чагым минем искә төшә
Өфе буйларында йөргәндә.
Үтәм әле урамнардан (беренче вариант)
Өфе урамнары матур,
Күңелгә күчкән яме.
Матурлык урамын ямьләп,
Тагын бер үтәм әле.
Өфе урамнары моңлы,
Җырга тулышкан мәле,
Өфенең җыр урамыннан
Бер җырлап үтәм әле.
Һай, туган җир, газиз җир!
Һай, туган җир, газиз җир,
Ата-бабам баккан җир,
Тәүге сулыш алгач та
Бәхет таңым аткан җир!
Һаман истә
Йомшак кына җемелдиләр
Йолдызлар җәйге кичтә…
Туган якның зәңгәр күге
Истә, һаман да истә.
Әбдеки
Яз җиткәч, туган ягыма
Кайтам коштай талпынып.
Әбдекигә, күл буена,
Сабантуйга сагынып.
Әгерҗе
Әгерҗе көйләрен уйна,
Бар да кушылып җырласын;
Бәхетлеләрнең шат җырын
Ватаныбыз тыңласын.
Җырлыйбыз илебез
Гөлбакча булганга;
Дуслык үзәннәрен
Яктыртып торганга.
Әгерҗем минем
Гөрләп үсә Әгерҗебез
Туган ил кочагында.
Былбыл моңы талларында
Таңнар аткан чагында.
Әй, туган як
И туган як, туган як,
Бабайларым торган як,
Ояларын корган як,
Дөньяларын куган як.
Минем туган ягымда
Торна канат кагына.
Чит җирләргә китсә дө,
Туган ягын сагына.
