Язмышым
Язмышым, кайтар мине урамыма.
Анда калды сабый чакларым.
Анда — гамьсез шатлык белән узган
Әй, бала чагым, хәсрәтсез чагым.
Язмышым, кайтар мине урамыма.
Анда калды сабый чакларым.
Анда — гамьсез шатлык белән узган
Әй, бала чагым, хәсрәтсез чагым.
Ничә еллар үткәч, онытылып беткәч
Очраштырдың нигә, әй, язмыш?
Ул төзәлгән яра инде тагын яңа,
Күзләреңдә җавап көтү-сагыш.
Нихәл, дип, син үзең күрештең,
Шатлыкны, кайгымны бүлештең.
Янымнан бер адым киткәч тә,
Яралы йөрәкне өшеттең.
Күз карашым нинди уйчанланды,
Син беләсең микән, юк микән?
Син киләсе юлдан күзем алмый,
Сине көтәм, иркәм, кич-иртән.
Синсез үтә, тиңсез үтә
Иртәләрем, кичләрем…
Айлар буе, еллар буе
Юксындырсаң, нишләрмен?!
Ничә көн, ничә ай, ничә ел
Зар елый, тилмерә йөрәгем.
Еламый, тилмерми нишләсен —
Югалтты сөюдә терәген.
Яшәргә омтылыш-төләген.
Юатмагыз, югалттым дип,
Елатасыз гына шул.
Әрнү катыш булганда да,
Рәхәтем дә, назларым да,
Бәхетем дә булган ул.
Төннәр дә бик озын
Булмагач син үзең
Йокы да hич керми күзләргә
Елгада ике яр
Бары юк күперләр
Чыгамын мин сине эзләргә.
Шушы яктан, шушы туфрактан без,
Китә калсак үзгә бер якка,
Таллар җырлап, чишмәләре чыңлап,
Өянкеләр елап озата.
Икәү эчкән чишмә шул ук,
Икәү тапкан тугай шул.
Тик үзебез гена менә.
Үзгәргәнбез бугай шул?..
Шулай шул…
Шулай шул…
Үзгәргәнбез бугай шул…