Кавышыйк

Сагындым, сагындым, сагындым
Син кайда, син кайда, син кайда
Бер көнне очрашып
Бер көнне табышып
Мәңгегә кавышыйк без әйдә

Кагылмагыз ялгыш

Җаным тулы сагыш,
Кагылмагыз ялгыш,
Яшем тора атылып чыгарга.
Сорамагыз, нигә
Йөрәк әрни, көя.
Ничек кенә, ничек чыдарга?

Исеңдәме?!

Исеңдәме һаман, ул чәчәкле ялан,
Такыяләр үрдек бергәләп,
Шатлыктан без очтык, бар дөньяны кочып,
Син идең бер — сихри күбәләк.

Исеңә төшәрмен

Сызып ташлап мине хәтереңнән,
Оныттым дип гомер итәрсең.
Очрый калсам әгәр (ялгыш) урамнарда,
Күрмәмешкә салышып китәрсең.