Кайт тизрәк
Кошлар таңда сайрарга
Куна нечкә талларга.
Кызыкмагыз, дусларым,
Кошлар таңда сайрарга
Куна нечкә талларга.
Кызыкмагыз, дусларым,
Язлар җиткән саен моңсулана,
Сагышлана бара йөрәгем.
Мин бер таңда назлы җилләр аша
Яшьлегемә хәбәр җибәрдем.
Кайтам инде дөнья урап,
Туган як болынына.
Болыннарда атлар чаба,
Мин анда колын гына.
Кайтам әгәр мәктәп елларыма
Балачакка кайтсам уйларымда
Ялан аяк йөгреп узар идем
Шул елларда калган юлларымда
Акты ярсып кар сулары,
Карап тордым акканын.
Кабат атты ак чәчәкләр,
Тик син генә кайтмадың.
Яшьлегем, яшьлек елларым,
Кайда соң сез, кайда сез?
Эзләсәм дә, таба алмыйм,
Эндәшсәм дә файдасыз.
Йөгереп чыктым урамнарга, —
Таңнар аткан чак иде:
Дөнья әле алсу иде,
Үзәннәргә зәңгәр өфрәк
Томан яткан чак иде.
Кабан күлендәге сердәш аккошларның
Берсе кайткан ялгыз, пары юк инде.
Ярларына басып сиңа җырлар идем,
Кушылмассың, беләм, соң инде.Кабан күлендәге сердәш аккошларның
Берсе кайткан ялгыз, пары юк инде.
Ярларына басып сиңа җырлар идем,
Кушылмассың, беләм, соң инде.
Давылларда очты ал яулыгым, Бәлки, табалырсың ишкәен. Яшьләй сөйгән ярым ятка калды, Әйтегезче, дуслар, нишләем? Аның йөрәге дә юксынудан Сызланадыр кебек гомергә. Ара ераклаша, тик нигәдер Кавышырбыз кебек күңелгә. Ник моң булып кердең тормышыма, Нур сипмәгәч таңнар аткандай? Әмма сүнмәс рухым һаман көчле, Дәрья суы ташып аккандай.
Кызыл миләш ачы була,
Үреләм карасына.
Тоз салып китмә, дускаем,
Йөрәгем ярасына.