Кумыслы күл
Ҡумыслы күл пуйларынта
Үтте минең йәшлек йылларым.
Йасмыш антай йаман нимә игән, —
Ташлап киттем күлнең пуйларын.
Сагыну
Кура җиләк
Кура җиләк пешкәндер дип,
Чакырдың, урманнарга;
Икәү бергә күмелдек без
Хуш исле кураларга.
Кыз сагышы
Ак каеннар янына бер кыз килгән,
Сорамагыз нигә килгәнен.
Каеннарга сарылып,
Каеннарга сарылып
Елый кызлар,
Ятлар белән күрсә сөйгәнен.
Кызыма (икенче вариант)
Өйгә кайтам кичке шәһәр буйлап,
Мәшәкатьләр йөртә көнозын.
Белсәң иде, җаным, бердәнберем,
Тик «син» диеп яшим мин, кызым.
Көтәсеңдер мине сагынып син
Әби-бабаң белән авылда.
Кайчан безгә язлар килер икән,
Булыр идең һаман янымда.
Кыр казлары (Син онытма җирдә мин барын)
Кыр казлары җырлап,
Кыр казлары елап,
Каңгылдашып оча көз җиткәч.
Килерсең әле, килерсең
Килерсең әле, килерсең
Мин торган урамнарга.
Йөрерсең әле, йөрерсең
Карларда, бураннарда.
Килмисең син көлеп
Таңнарда уянам,
Таңнарда уйланам —
Мин сине һаман да юксынам.
Көннәрем төн кебек,
Килмисең син көлеп —
Дөньяда яшәвем юк сыман…
Кирәк түгел сагыш
Күз яшьләре түгеп,
Еллар үтте диеп,
Сагышланып утта
Яшәгәнмен көеп.
Кистең канатларымны
Әллә кемнәргә табындың,
Әллә кемне әзләдең.
Әллә күпме яратсам да,
Кадеремне белмәдең.
Киттең дә оныттың
Киттең дә оныттың,
Араны суыттың,
Ә өмет сүнмәде, сүнмәде.
Ул кайтмый диделәр,
Гөлләрем шиңделәр,
Тик күңел күнмәде, күнмәде.
