Саубуллашу (Хушлашу)
Томырылып, зәңгәр яулык изәп, поезд чаба,
Ялан тәпи йөгерә яшь (ак) каеннар миңа таба.
Барыр юлым иркен басу, кырлар аша үтә,
Алда мине янар учак булып өмет көтә.
Томырылып, зәңгәр яулык изәп, поезд чаба,
Ялан тәпи йөгерә яшь (ак) каеннар миңа таба.
Барыр юлым иркен басу, кырлар аша үтә,
Алда мине янар учак булып өмет көтә.
Сагынулар — сары алтын, Моң-сагыш тулы ялкын. Бар җирдән дә күңелемә Туган авылым якын. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Гомеремнең якты язы Калган сиңа бәйләнеп. Кайларда гына йөрсәм дә, Кайттым сиңа әйләнеп. Саумы, авылым, Сагынып кайттым, Бөреле талларыңны, Кәккүкле урманыңны, Былбыллы таңнарыңны. Җәйге яшел үләннәргә Ятып ауныйсым килде. Маңгай тирләремне … Читать далее
Саумысыз, дус-ишләрем,
Ерак Себернекеләр!
Себер, Себер, дисәләр дә,
Бары да безнекеләр.
Себер ягы мал ягы ла,
Казан ягы тал ягы.
Казаннарга кайтмас идем,
Дусларның туган ягы.
«Өстемдәге ак күлмәгем
Кәфен булыр мөгаен…»
Бабам шулай җырлап киткән,
Кайталмаган башкае.
Тау астында, куаклыкта,
Кояш батып, кич булгач,
Яңгыратып тирә-якка,
Өзелеп сайрый сандугач.
Сандугачым гына дип чакыргач,
Килеп китсәң генә ни була?
Тәрәз чиртеп сәламнәрем килсә,
Искән җилдә мин бар дип уйла.
Бакча артындагы талда
Өздереп сайрый бер кош,
Сайрый ул җәйләрдә генә,
Ишетелми көзен-кыш.
Cалкын чишмәләргә кайтам әле —
Салкын чишмә мине сагынган
Йөрәгеңдә нигә ут янмасын —
Мәхәббәтем анда кабынган?
Өстәлдә ялгыз чынаяк,
Чәе суынып беткән.
Ялгыз чәйнең дә тәме юк,
Эчмәдем синсез, иркәм.