Оныт мине
Күңелемә язлар булып кердең,
Мәҗбүр иттең мине сөяргә.
Гашыйк булып айдай йөзләреңә,
Тели идем «җаным» дияргә.
Мәхәббәт
Оныт инде…
Оныт инде мине мәңгелеккә,
Йөрәгеңнән алып ташла да…
Гафу итмә мине, гафу итмә —
Алыштырдым сине башкага.
Оныт инде йөрәк ярасын
Бер — бер атлы шат йолдызлар сүнә,
Безнең өчен алсу таң атар.
Үткәннәрдән үкенечләр кала,
Бик боекма, тормыш бик матур!
Оныт дисәң
Өзгәләнә үзәк
Телгәләнә йөрәк
Күз алдыннан китми синең сын.
Ә син оныт дисең…
Миңа булган хисең
Тик мизгеллек иде мени соң?!.
Онтылмаган икән…
— Онытылган сөйгән яр, — дип,
Үз-үземне юаттым.
Очраттым да көтмәгәндә —
Ут бөркелде йөрәгемә,
Гүя барсын югалттым.
Озата кил
Сайра, сайра, сандугачым,
чиртмә-чиртмә талларында;
хыялыйлар иткән идең
мине яшьлек таңнарымда.
Маһисәрвәр
Челтәрле дә бал савытлы чын-чынаяк, Әсмәбикәй,
Тотма читләреннән дә, Маһисәрвәр, әй, ыуалыр,
Тотма читләреннән, Маһисәрвәр, әй, ыуалыр.
Миләш (дүртенче вариант)
Тәлгәш-тәлгәш миләш,
Булчы миңа сердәш,
Сары көздә туган җимешем.
Адашты бәхетем,
Көзләрдә өметем…
Бәхетемне эзләп килешем…
Миләш (икенче вариант)
Язлар җиткәч утыртым мин
Өй артына бер миләш.
Күңелләрем юксынганда
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Бирче миңа, бирче бер киңәш.
Мизгелләр бүтәндер
Барсына да үзем гаепле дип,
Җәзаларын үзем күтәрдем.
Сиңа булган мәхаббәтем шул ук,
Үзем генә бераз бүтәнмен.
