Үтте яшьлек юләрлеге
Үтте яшьлек юләрлеге,
Булмаганда йөгәнлеге.
Назларымнан торган язым,
Моңнарымны калдым язып.
Мәхәббәт
Үпкәлисең, нигә?
Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!
Үпкәләмә (дүртенче вариант)
Үрмәкүч аулары булып
Битләргә сарылмагыз,
Мәхәббәт җимешләренә
Өлгерми кагылмагыз.
Үпкәләмә (икенче вариант)
Таң атканда чык бөртекләрендә
Якты нурлар уйный җем-җем килеп.
Үпкәләмә, иртән йокылардан
Уянганда күз яшемне күреп.
Үпкәләмә миңа
«Ялынырсын әле!» — димә,
Миңа ачу саклама…
Яратуны өмет итмә,
Минем күңел — башкада!
Сөю газабында янма,
Якын алма җаныңа?!
Җавабымны дөрес аңла,
Җитәр, миңа табынма?!
Үпкәләсәң, әйдә, үпкәлә
Ялгыз узган язлар, синсез аткан таңнар,
Күңелләргә кергән көз моңы.
Онытылган инде тәүге сөйгән ярлар,
Дөнья мәшәкате өй тулы.
Үрдәкләрем-дүдәкләрем
Яктырып уянды таң.
Вак-вак атлап сукмактан
Китте чибәр Нәсимә
Үрдәкләр фермасына.
Үпкәләп калган шикелле
Болында былбыл моңлана,
Бәгерне өзеп-өзеп.
Ялгызлыктан җан сызлана,
Булырмы икән түзеп?
Үкенечкә
Ялгыз идем, таптым сине,
Үзем дә сизми калдым.
Даръялардан тартып алып,
Үтларга илтеп салдым.
Үкенечле сөю хисләре
Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар —
Булды, ахры, минем ялгышым.
