Мәхәббәт чәчәге
Яран гөлем чәчәк атты
Язлар җиткәнне тоеп.
Үсә ике кызыл чәчәк
Бер-берсенә баш куеп.
Яран гөлем чәчәк атты
Язлар җиткәнне тоеп.
Үсә ике кызыл чәчәк
Бер-берсенә баш куеп.
Яшел хәтфә болыннарда
Эзләдем эзләреңне.
Кошлар миңа кабатлыйлар
Мәхәббәт сүзләремне.
Шауладың, мәхәббәт урманым,
Нинди наз-моңнарга уралдың?
Бар дөнъя уянды сискәнеп,
Күңелем тынлыгын урладың.
Күзләреңнән күрәм, күзләреңнән,
Син дә мине, син дә сөясең!
Бер тутырып миңа кара дисәм,
Башкаеңны түбән иясең…
Атылган йолдызлар артыннан атылдык,
Теләдек бәхетле булырга.
Ихластан вәгъдәләр бирештек,
Бирештек гомергә янәшә калырга.
Очраклы бу танышулар
Күкрәктә ут уйнатты,
Юлын таш баскан чишмәнең
Сулышларын чистартты.
Язларда эзлим, эзлим гел сине,
Эзлим гөл арасыннан.
Юлларга карыйм, яз җиткәч, юллар
Яныңа илтә сыман.
Язларда мин барам гел урманга, урманга.
Адашам мин яшел җил-буранда анда.
Урманнарда чәчәк юрган,
Күңелемдә язгы буран,
Күкелдә буран,
Күңелдә язгы буран.
Күпме кеше үз бәхетен,
Сөйгән ярын тапмый.
Чөнки алар мәхәббәтне,
Уйынчык дип уйлый.
Яратуның синдә шулай,
Кадерен белмәдең.
Куңел ачыу сөю булмай,
Aңлап өлгермәдең.
Күз карашың белән озатып,
Очрашуны көтеп каласың
Сөюеңне беләм әйтмәсәң дә,
Сагыш утларына саласын.
Ике гашыйк яшьлек ярларында
Кавыша алмый озак тордылар.
Мәхәббәттән алар бергәләшеп
Гомерлеккә күпер кордылар.
Мәхәббәттән алар бергәләшеп
Гомерлеккә күпер кордылар.