Гомерләр бер генә (икенче вариант)

Гомерләр бирелә бары тик бер генә,
Кадерләрен аның бел генә, бел генә.
Тормышны бәхеткә, шатлыкка күмүче,
Без бит ул кешеләр, без генә, без генә.

Гомерләр балкышы

Гомерләр балкышы
Яшьлектә дисәләр дә,
Чигәләргә салкын җилләр
Карлар сибеп иссәләр дә,
Әле бит, әле генә
Иң матур мәле генә.
Яши башлаганбыз кебек,
Чак белеп тәмен генә.

Гомеркәйләр үтә

Яшәсәң сөелеп,

Мәхәббәт җимешең
Туа дөнъяларны нурларга.
Күңелең һәрчак шат,
Намусың булса саф,
Ямьне бизәп яши җырларда.

Гомеркәйләр аз гына

Чишмә җырлый,
Чалгы чыңлый,
Сулыр һава бал гына;
Бел кадерен җәйләреңнең,
Бел кадерен җәйләреңнең,
Җәй — кәккүкле таң гына,
Җәй — кәккүкле таң гына, таң гына.

Гомерем мизгелләре

Иртәсендә язның — ачылмаган таҗның
Әле татылмаган назлары.
Дөнъя хозурлыгы, тормыш матурлыгы —
Безнең гомерләрнең язлары.

Гомер — аккан су

Учым белән сиңа су китерәм…
Бармак аша кача тамчылар.
Тамчы кебек, кача безнең гомер,
Кичәге көн үткән, бүген-бар.