Акбузат
Тулпар акбуз ат — пар канатлы ат,
Очып кил яныма, бас син каршыма.
Мине алып бар Каф тау артына,
Алтын сарайдагы сылу янына.
Тулпар акбуз ат — пар канатлы ат,
Очып кил яныма, бас син каршыма.
Мине алып бар Каф тау артына,
Алтын сарайдагы сылу янына.
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Чәчәк булып үсәсеңме
Күбәләкләр сөендереп?
Сандугач булып моңланып,
Талдан талга күчәсеңме?
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Агымсулар кебек гомер узган,
Тоялмый да үткән ни ара.
Бүген кызым яңа тормыш башлый,
Бүген бездә гөрләп туй бара.
Саумы кызыкай, ни хәлләрең бар,
Кем инде хәзер була синең пар?
Сөйгән егетнең килми башлады,
Әллә бүтәнне егет сайлады?
Урам буйлап бара кызлар көлеп,
Болытлы көн китә яктырып,
Шул көлүләр ыспай егетләрнең
Йөрәкләрен ала яндырып.
Суга туймас гөлләр кебекКыз баланың күңеле.Таңнар туса, якты җир йөзендәСөю эзләгән көне.Гөлләргә дәшеп бага улСандугач баласына,Эзли ялкынлы хисләрнеҖыр юлы арасыннан. Бәхет өчен, сөю өченЯратылган кыз бала.Дәшеп бага ул дөньяга,Кояшка дәшеп бага.Эзләсен, әйдә, бәхетенЭзләгән генә таба.Суга туймас гөлләр кебекНазга туймас кыз бала.
Кунак кызы килгән безгә
Җилфер-җилфер күлмәге.
Егетләр ничек түзәдер
Чибәрлеге үлмәле.
Ташкентта да төяп куймаганнар,
Мал табалар түгеп тир белән,
Күк капусы ачылганны көтеп,
Алданганнарны да мин беләм.
Безнең яшьлек нидән башланды? —
Ирләр утка кергән дәвердән,
Ятимнәргә назлы җылысын биргән
Әнкәемнең мамык шәленнән.
Ил чакырган чакларда,
Менеп ярсу атларга,
Юлга чыккан кем соң ул?
Үлем килсә дә үлмәс,
Җиңелмәс һәм баш имәс
Комсомол, комсомол!