Тыныч көн теләп

Син әле йоклыйсың, кызым,
Тәмле төш күреп.
Таң җилләре назлый сине
Бүлмәңә кереп.
Уйный алар парлап үргән
Толымыңны сүтеп.
Уяныр, дип, курчакларың
Утыра көтеп.
Иркәләрсең син аларны
Әкият сөйләп…
Күгәрченнәр гөрли сиңа,
Тыныч көн теләп.

Якыннарга

Янда булган якыннарың —
Яшәүләрнең асыл мәгънәсе.
Һәрвакытта якыннарның
Шат йөзләрен килә күрәсе.
Тормышларның аяз күген
Бәхетләргә килә лә төрәсе.

Әй, сабыем…

Әй, сабыем минем, күз нурым,
Син сүрелмәс өмет йолдызым.
Матур, диләр дә бит дөньяны,
Син булмасаң, аның ни яме.
Әй, сабыем минем, күз нурым.

Әнкәй (алтынчы вариант)

Төнге күкләрдән тамчылар тама,
Күз яше ялтырый шәм яктысында.
Юләр елларым исемә төшә.
Шул еллар, әнкәй, бик үкендерә.

Әткәй-әнкәй

Рәхмәтлемен язмышыма,
Ярый әле жирдә сез бар,
Ярый әле жирдә сез бар.
Кояштай нурлар сибүче,
Айдай нурлар яктыртучы,
Әтием бар, әнием бар.