Әбием әкиятләре
Син сөйләгән әкиятләрдә
Чәчәкләр җирдә иде.
Балык сурәтләрдә түгел,
Елгада, күлдә иде.
Ата-аналар
Әбиемне яратам
Мин үзем шәһәрдә яшим,
Авылга кайтам җәен.
Чөнки ул авылда яши
Яраткан әбекәем.
Әниемә (икенче вариант)
Сабыф чагым — алсу таңым
Зәңгәр болыт артында.
Сабый чакта бер моң килә
Хыялым канатында.
Әниемнең кочагы
Мең-мең йолдыз, мең-мең кояш
Әнием кочагында
Купме нур һәм җылылык бар
Куңеле учагында
Әниемнең матур гөлләре
Тәрәз каршысында, бакчада
Әниемнең матур гөлләре
Язлар җиткән саен елмаеп
Саләмлиләр әнием гөлләре.
Әниемнең яран гөлләре
Ничә еллар саклый туган нигез
Әниемнең йөрәк җылысын
Нурлы тәрәзәләр әниемнең
Хәтерлиләр җылы сулышын
Әниемнең яшь чагы
Әниемнең яшь чагы да,
Ә минем — бала чагым.
Уйларым шул матур мәлгә
Әйләнеп кайта тагын.
Әниемнең җылы кочагы
Сөекле әниемнең
Борчыгандыр җанын
Күңелемнең көйсез һәр чагы.
Еласам, юаткан,
Иркәләп уйнаткан
Әниемнең җылы кочагы.
Әниемә (өченче вариант)
Күз караңдай күреп, Җан җылыңны биреп, Үстердең кадерләп кызыңны. Һәрбер сулышыңнан, Нурлы карашыңнан, Тоям, әни, синең назыңны. Кылган игелегең Бишләтә түләрмен, Кайтарырмын сиңа наз белән. Гомер көзләреңдә, Сүнмәс күзләреңдә, Горурлык син тапкан кыз белән. Синең чишмәнең башы, Мин — дәвам агышы, Җан һәм кан кардәшләр без икәү. Син минем бергенәм, Мин синең бергенәм, Бездән якын … Читать далее
Әниемә (беренче вариант)
Биргәнсең син миңа ал нурын таңнарның,
Җыйгансың син миңа бар гөлен даланың,
Биргәнсең канатлар талпыныр чагымда,
Балалык рәхмәтем җырымда чагыла.
