Изге Коръән

Бер-берләре белән шигырь әйтеп
Сөйләшкәндә бөтен гарәп иле.
Рәсүлебез Мөхәммәткә беркөн
Аллаһыдан изге Коръән иңде.
Үз чорының бөек шагыйрьләре
Гаҗәпләнеп гаҗиз калды шулчак:
Юк, бу сүзләр шигырь генә түгел,
Бу — Аллаһтан иңгән изге китап!

Землянкада

Йөрәк типкән саен дәшәм аңа,
Күз алдымнан китми иркәм бер.
Тик мин генә шулай сагынам микән,
Ул да мине уйлый микән бер?

Елмайсын сабыйлар

Агара, чалара әнием чәчләре…
Агармый тик кайгы карасы.
Мәйданда, мәйданда мәңгелек ут яна,
Ул — минем йөрәгем ярасы.

Еллар, еллар

Еллар, еллар, искән җилләр сыман,
Аккан сулар сыман узасыз.
Түрегездә йөрдем, үрегезгә мендем,
Инде миңа нәрсә кушасыз?