Интернационал
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Кузгал, уян, ләгънәт ителгән
Коллар һәм ачлар дөньясы
Кайный ачу белән безнең кан,
Соңгы сугышка ул ярсый.
Коллык дөньясын җимерербез,
Тамырьннан йолкып алып.
Яңа, иркен дөнья төзербез,
Хуҗа булыр аңа халык.
Байлык диеп хәрам җыйма,
Бул гөнаһтан куркулы.
Күрмәгәндәй читләп үтмә-
Егылганга суз кулны.
Ишеттем азан моңнарын,
Нурлана халкым җаны.
Тик динебез коткарачак
Явызлыктан дөньяны.
Партия, син биргән билетым
Йөрәгем белән гел янәшә.
Җанымны җылытып ул миңа,
Улым, дип эндәшә — гел дәшә.
Улым, дип эндәшә — чакыра
Табарга, төзергә яңаны;
Сөенеч китереп анага,
Бәхетле итәргә баланы.
Сөйләр сүзләр бик күп алар,
Иренмичә сөйләсәң;
Озын сүзнең кыскасы шул,
Күп яшәргә теләсәң:
Ак кар өстендә
Ике эз калган.
Ике сукмакны
Кемнәрдер салган.
Ике тирәк кенә торып калган,
Күңелемнең ике терәге.
Әткәй нигезләре сакланмаган
Җимерелә инде йөрәгем.
Озын юллар үтеп сиңа кайттык,
Авылкаем, алтын бишегем.
Әткәй йорты сөеп каршы ала,
Ачып куеп безгә ишеген.
Ике балам — ике зур бәхетем,
Йөрәгемнең алар тибеше.
Язмышымның миңа зур бүләге,
Тормышымның татлы җимеше!
Ишетәм мин моңлы аваз —
Изге айда, нурлы таңда.
Барган Рәсүл изге тауга —
Коръән үзе иңгән анда.