Сайра, сайра, син сандугач (беренче вариант)
Сайра, сайра син, сандугач,
Сайра, юат, күңлем ач;
Сайравыңнан җир ямьләнсен,
Чәчәк атсын алмагач.
Сайра, сайра син, сандугач,
Сайра, юат, күңлем ач;
Сайравыңнан җир ямьләнсен,
Чәчәк атсын алмагач.
Сайра, әйдә, сары сандугачым
Өзелеп — өзелеп Сакмар буенда.
Дәртләндереп сайра сандугачым
Син булырсың минем уемда.
Сайра, сайра, канат кагып,
Күккә үрлә син, тургай.
Синең көмеш тавышыңнан
Чыңлап торсын киң тургай.
Пар канатлар кагыналар
Дәръясында тормышның
Белми алар, аңлый алмый
Яңгызлыкның сагышын.
Исә әче, җилләр исә,
Кыш киләсе сиздереп.
Каңгылдашып казлар китә
Үзәкләрен өздереп.
Таң алдыннан бер сандугач сайрый,
Дуска тиңләп ялгыз тирәкне;
Нигә соңлап килдең, сандугачым (асыл кошым),
Дулкынлатып моңсу йөрәкне?
Нигә шулай багам һаваларга,
Канатларым юк ла иңемдә?
Туган якка кайткан кошлар юлы
Үтә мәллә минем күңелдән?
Гөлбакчама килеп
Матур кош кунды…
Күзәттем мин оны сокланып…
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Бак-бак килеп, тавыш биреп,
Алпан-тилпән атлап,
Кайта үрдәк елгадан.
Без үрдәкләр, матур кошлар,
Юктыр бездән батырлар!
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.