Телефоннар шалтырыйлар
Телефоннар шалтырыйлар,
Сине көтәләр,
Синең бөтен уйларыңны
Миңа илтәләр.
Телефоннар шалтырыйлар,
Сине көтәләр,
Синең бөтен уйларыңны
Миңа илтәләр.
Чәчүргечем, чәчүргечем
Чәчемне үрер өчен.
Таһир үлгән Зөһрә өчен,
Мин үләм синең өчен.
Таң йолдызы булып балкыдың да
Кояш нуларыңда эредең.
Сине күрмәмме дип, күпме таңнар
Йолдызларны барлап йөредем.
Куктә — Зөһрәкәй,
Җирдә син чибәр.
Сокланып сиңа:
«Таңсылу!» — диләр.
Син чишмәдәй саф,
Син гөлдәй гүзәл!
Сине күрмичә
Нинди җан түзәр?!
Чәчләремне шаян җилләр
Уйнап сүтәләр;
Тын дулкыннар йөрәгемне
Назлап үтәләр.
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Кичә күрдем, ялгыз, кыр казының,
Очып киткән чагын, каңгылдап.
Әллә нишләп, нидер югалткандай
Йөз әйләнде күктә, яр буйлап.
Онытмагыз яшьлектәге
Ясаган хаталарны,
Сөйгән ярын ташлап китү,
Ярату башкаларны.
Бар кешенең күзе синдә,
Сабан туе гүзәле.
Бүген сине күзәтерләр,
Мең карашка түз әле.