Чылбырдай мизгелләр
Күкеле сәгатьнең геренә түзмичә
Тип-тигез тезелгән, чылбыры өзелгән
Әйтерсең, йөрәге серенә түзмичә
Күп мизгел тезелгән, гомере өзелгән.
Күкеле сәгатьнең геренә түзмичә
Тип-тигез тезелгән, чылбыры өзелгән
Әйтерсең, йөрәге серенә түзмичә
Күп мизгел тезелгән, гомере өзелгән.
Гомерләрдә әле язмы, көзме?
Йөрәкләрдә — яшьлек утлары!..
Әйткән сүзем әллә хак түгелме?
Яшәр көчне бирә ул бары!
Тормышларга ашмас хыялдыр —
Яшьлеккә кайтулар киредән.
Белеп тә, шуларны уйлаудан,
Без түгел, хыяллар тилергән…
Агыйделнең ярларына
Килдек учак ягарга;
Айлы кичтә хәтер аша,
Яшьлекләргә кайтырга.
Күңел hаман бала кебек
Бәйрәмнәрне ярата.
Көтеп алган бәйрәм көне
Дөньяга нур тарата.
Шат елмайган дуслар белән
Үтә безнең бәйрәмнәр.
Гел бәйрәмнәр кебек кенә
Булса иде гомерләр.
Якты кояш нуры күзне чагылдыра —
Җылысы юк анын кышларда.
Көчле яктысыннан дөнья балкысада ,
Китеп бара сайрар кошлар да.
Болында былбыл моңлана,
Бәгерне өзеп-өзеп.
Ялгызлыктан җан сызлана,
Булырмы икән түзеп?
Җилләр, җилләр, йомшак җилләр,
Сөйгәнемне табыгыз.
Миннән сәлам китердек, дип,
Тәрәзәсен кагыгыз.
Әткәемнең күккә чөеп
Үчтеки итүләре.
Тыңламасак башын иеп
Үпкәләп китүләре.
Кояшлы, чәчәкле бу якты дөньяга Кошлар күк җырларга килдем мин. Офыклар артына, җилләргә ияреп, Җыр булып очарга телим мин. Җырларым кабатланыр минем, Үтсеннәр елларым. Җырларым — канатларым минем, Җырларым — хыялларым. Ашкына күңелем, дәртләнә йөрәгем. Еракка мәңгелек моң ага Кайгырам, шатланам, иң олы бәхетем — Килүем бу җырлы дөньяга. Җырларым кабатланыр минем, Үтсеннәр елларым. Җырларым … Читать далее