Син сөеп карасаң (икенче вариант)
Май тугач сайрый бер сандугач,
Моңлана күңеле тулгач.
Мин көтәм моң арасында,
Син дә кил күңел язына.
Син кил күңел язына,
Көтәм моң арасында.
Май тугач сайрый бер сандугач,
Моңлана күңеле тулгач.
Мин көтәм моң арасында,
Син дә кил күңел язына.
Син кил күңел язына,
Көтәм моң арасында.
Сандугач тирәктә
Моң сибә йөрәккә.
Кил, бәгърем, син дә кил тыңларга.
Тыңлыйк без бергәләп,
Дөньялар түгәрәк,
Син барда янымда, син барда.
Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.
Хуш исле урман эчендә,
Каен төбендә
Җиләк җыясың бөртекләп,
Әйт син, кемеңә?
Син кайчандыр мәхәббәтнең,
Сөюнең югалткансың.
Татлы хисләр кечерәлми,
Сагышларга баткансың.
Сагышлардан җырлар туган —
Былбыллар көнләшерлек.
Әлдә сердәш кошларың бар,
Сөенеч өләшерлек.
Син кайчандыр сөюеңне,
Кайдадыр югалткансың.
Татлы хисләр кечерә алмый,
Сагышларга баткансың.
Кайтам тәүге сөюемә,
Кайтам тәүге ярыма.
Ниләр булды соң миңа—
Урын тапмыйм җаныма?
Таңнарда без кавышканда
Йолдыз нурлары тамды.
Эй, сайрады бер сандугач
Тибрәлдереп яшь талны.
Борчылулар, мәшәкатьләр
Алсалар дә уратып,
Берни түгел яшәгәндә
Бер-береңне яратып.
Гомер үтә димә,
Башларыңны имә,
Язлар әле тагын килерләр;
Җан сөйгәнем сиңа
Чәчәк тотып килсә,
Күңелдәге ташлар эрерләр.