Сагыш дәрьясы
Кыйгак-кыйгак…
Берәү моңлы җырлый.
Дәрьяларга китә сагышы,
Кыр казлары алдан белде мәллә
Аянычлы булган язмышны…
Кыйгак-кыйгак…
Берәү моңлы җырлый.
Дәрьяларга китә сагышы,
Кыр казлары алдан белде мәллә
Аянычлы булган язмышны…
Мамык шляпам җилгә очырдым,
Ике баламны каргап очырдым.
Алты яшьләрдә уйнап йөрдек без,
Җиде яшьләрдә сак-сок булдык без.
Урал буе бик ямьле лә,
Урал суы бик тәмле;
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Син елмайсаң көн яктыра,
Яшә шулай көлеп кенә,
Зифа каен кебек кенә,
Тормышка ямь биреп кенә.
Булды, җитте, син хәзер үзгәрә аласың,
Әле ясасаң бер хата, син үзгәрә аласың.
Бу гомер юлында әллә, әллә нишләп карарсың,
Соң булырга тиеш түгел, син үзгәрә аласың.
Кулларыма алып аккош каурыйларын
Су буйларын урап әйләнәм.
Дөнья моңга чумган, аңа ниләр булган,
Нигә сагыш калган җәйләрдә?
Сабыр ит син, сабыр ит син,
Димәгез, димәгез.
Сабырларым сынды инде,
Сабырларым сынды инде.
Көмеш чыңлы җиз кыңгырау безне
Олы юлга калды озатып.
Ул әле дә чыңлый колакларда
Күңелләрне безнең кузгатып.
Җиз кыңгырау мына яңгырады,
Күпме анда таныш тавыш бар.
Колагымнан зыңлап китми торыр
Мәктәптәге ирмәк* тавышлар.