Сиксән биш тулганда

Кайчанда бер миңа да бер 85 яшем тулса,
Озын кара чәчләремә ап-ак бәсләр кунса,
Атлаганда бөкерәеп, таянып таякларга,
Иртән азапланган чакта басалмый аякларга.
Йомшак ипи кисәген чәйгә манып эчкәндә,
Яшьлек җүләрлегем диеп исемә төшергәндә.
Күңелдә яшәү нуры инде сүнәм дигәндә,
Күзләремә җан кисәгем җен булып күренгәндә.
Бүген, бәлки, соңгы көн диеп, йоклап киткәндә,
Кайчан да мин бер уйлармын 85-кә җиткәндә.

Себер юлы

Үтәр гомеремне санарга,
Кушмадым кәккүкләргә.,
Чит җирләрдә яшәү хәле,
Чит җирләрдә яшәү хәле,
Мәгълүм түгел күпләргә.

Саумы, әй, шәһри Болгар!

Күктә янган йолдызлардай,
Җир буйлап без сибелгәнбез.
Без тарихта эзле халык —
Үлем белмәс татарлар без.

Санамачы елларымны күке!

Сагыныпмы әллә үткәннәрне
Елларымны санамачы күке!
Күпме генә еллар бирелсә дә,
Барсы да минем үземнеке!

Санама, кәккүк!

Мин һаманда унсигездә кебек,
Бер нәрсә дә үзгәрмәде кебек:
Кояш бата — һаман әлекке,
Таңнар ата — һаман әлекке.

Салават агай диләр

Мин һаманда унсигездә кебек,
Бер нәрсә дә үзгәрмәде кебек:
Кояш бата — һаман әлекке,
Таңнар ата — һаман әлекке.