Сагындым авылымны (икенче вариант)
Сагындым, сагындым авылымның
Ямь-яшел чирәмле урамын.
Шул урам буйлатып кайтканда уйланып,
Яшьлеккә кайткан күк буламын.
Сагындым, сагындым авылымның
Ямь-яшел чирәмле урамын.
Шул урам буйлатып кайтканда уйланып,
Яшьлеккә кайткан күк буламын.
Сәбәбен тап, күңелем так,
Үкенмәбез бергә булсак.
Өзелеп лә яратыр чак,
Кайт яныма, сәбәбен тап.
Салкын кочак мәхәббәтсез яшәү,
Күпкә авыр парлы парсызлык.
Тиң ярларны очратуы кыен
Чын йөрәктән сөя алырлык.
Яшьли кавышалар гашыйк ярлар,
Сөю тәхетендә кемнәр юк!
Тик шулай да гомер көзләренә
Парлап килгәннәргә тиңнәр юк.
Кыр казлары күк тезелеп,
Белми барыр юлларын.
Кайда илтеп куйдың язмыш
Илнең гүзәл улларын?
Кемнәр сатты, кемнәр атты
Татар зыялыларын?
Йөзеп киләбез көймәдә
Гомер диңгезе буйлап.
Язмыш куя киртәләрен
Сынарга безне уйлап.
Син түз, диләр, тик әйтмиләр.
Ничек түзеп бетәргә?
Сүнгән мәхәббәт хисләрен
Ничек яңа итәргә?
Кем оекта, кем кыекта
Саклый тапкан акчасын,
Беркөн җирдә төзермен дип,
Гүзәл оҗмах бакчасын.
Акчаның милләте булмый.
Акча — акча инде ул.
Хәләл тапкан акчаңның син
Һәр тиененең кадерен бел!
Сабыр ит дисең, сабыр ит
Сабырлар иттем инде.
Шул сабырлар итә-итә,
Шул көнгә җиттем инде.
Йөрәктәге хисләремне
Моңнарга саласым килә,
Сөюемнең яктылыгын
Җырларда әйтәсем килә.