Пар канат булыйк гомергә
Еракта да—син янәшә,
Синең тавыш миңа дәшә,
Синең белән бары минем
Хыялларым чынга аша.
Еракта да—син янәшә,
Синең тавыш миңа дәшә,
Синең белән бары минем
Хыялларым чынга аша.
Быел печәннәрне мин чапмадым,
Бөрлегәннәр алып та капмадым.
Күп җирләрдә җөрдем, дөньҗа гиздем.
Сездән якыннарны ла тапмадым.
Сизми калам — үзем килеп чыгам
Борылмалы юлларына Пучының.
Йөрәгемә бетмәс кодрәт бирә
Гөрләп аккан чишмәләрнең тылсымы.
Сикереп төштем бакчага
Нәзек чыбык алмага;
Нәзек чыбык, тал чыбык ла,
Җанкәй көтә талчыгып.
Пар канатлар кагыналар
Дәръясында тормышның
Белми алар, аңлый алмый
Яңгызлыкның сагышын.
Бергә булсак — югалмабыз беркайда да,
Ышан син сүзләремә.
Күңелеңә авыр чакта, авыр чакта
Кара син күзләремә.
Мишә буйларында көтәм —
Бүген килмәсме диеп.
Төннәрне кыскартыр идем
Сине яратып, сөеп.
Питрәч кайда, Питрәч кайда, —
Питрәч Казан ягында;
Кошлар булып очар идем
Бик сагынган — чагымда.
Бәхет икән тормыш юлын
Парлап үтүе,
Җитәкләшеп, картлыкларга
Килеп җитүе.
Парлылар йөри көймәдә
Аккошлар йөзгән сыман,
Яшьлекнең алтын чагының
Кыйммәтен сизгән сыман.