Мәңгелек мәхәббәт (өченче вариант)

Еракларга киткәндә дә азга
Өзгәләнеп нигә сагынам?
Тәүге күргән кебек, шашып-ярсып
Күрәсем килә сине яңадан.

Мәхәббәттән әрний йөрәгем

Ел мизгеле язга авышканда
Хисләр ярсый тотып тыйгысыз.
Йөрәгемә урын таба алмыйм
Төннәр арнеп уза йокысыз.

Мәхәббәтсез мөмкин түгел

Таңны котлап кошлар сайрашканда
Йөрәгемдә дәртле моң кала.
Җырсыз-моңсыз яшәү мөмкин түгел,
Шул җыр сымак матур дөньяда.

Мәхәббәтнең соңгы төне

Бүген мәхәббәтнең соңгы төне,
Мин яратмыйм, ә син — мине.
Безнең сөю инде күптән киткән,
Аерылырга вакыт җиткән.

Мәхәббәтне җиргә яз китергән

Мәхәббәтне җиргә яз китергән,
Мәхәббәтне язлар саклаган.
Язлар кебек янып яшим җирдә,
Язлар кебек мәңге саф калам.

Мәхәббәтне язлар алып килде

Кышлар буе көттем, белгән кебек
Ак канатлы парлы төркемне.
Сине миңа язлар алып килде
Яз кошлары белән бер көнне.

Мәхәббәтне саклыйк

Купшы сүзләр эзләп җәфаланмыйм,
Гади сүзләр белән аңлатам.
Сине генә сөям, назлы ярым,
Сине генә үлеп яратам