Кошларга
Һаваларда очкан кошкайларның
Күңелле икән шаулап үтүе.
Авыр икән, дуслар, сөйгән ярны озату,
Тагы да авыр сагынып көтүе.
Һаваларда очкан кошкайларның
Күңелле икән шаулап үтүе.
Авыр икән, дуслар, сөйгән ярны озату,
Тагы да авыр сагынып көтүе.
Хәтирәләр белән генә
Узып бара бу җәйләр.
Исеңдәме икәү бергә
Җиләк җыйган үзәннәр?
Күпме еллар инде үтелсә дә,
Тормыш кырын синсез кичсәм дә,
Аерылганда биргән кулъяулыгың
Йөрәк янымдагы кесәмдә.
Бүгенгенә бүләк алдым,
Җибәргән чибәркәем,
Мин куандым, бик сөендым,
Өнытмаган гөлкәем.
Ҡумыслы күл пуйларынта
Үтте минең йәшлек йылларым.
Йасмыш антай йаман нимә игән, —
Ташлап киттем күлнең пуйларын.
Кура җиләк пешкәндер дип,
Чакырдың, урманнарга;
Икәү бергә күмелдек без
Хуш исле кураларга.
Ак каеннар янына бер кыз килгән,
Сорамагыз нигә килгәнен.
Каеннарга сарылып,
Каеннарга сарылып
Елый кызлар,
Ятлар белән күрсә сөйгәнен.
Өйгә кайтам кичке шәһәр буйлап,
Мәшәкатьләр йөртә көнозын.
Белсәң иде, җаным, бердәнберем,
Тик «син» диеп яшим мин, кызым.
Көтәсеңдер мине сагынып син
Әби-бабаң белән авылда.
Кайчан безгә язлар килер икән,
Булыр идең һаман янымда.
Кыр казлары җырлап,
Кыр казлары елап,
Каңгылдашып оча көз җиткәч.
Килерсең әле, килерсең
Мин торган урамнарга.
Йөрерсең әле, йөрерсең
Карларда, бураннарда.