Язмышка ышан
Күкләрдән әзли hәр кызый
Җирдән көтәсен.
Яшьлек шундый җүләр инде
Нихәл итәсен.
Күкләрдән күзли hәр кызый
Җирдән табасын, тик табалсын!
Очып кына үтә күңел
Җир-күк арасын!
Күкләрдән әзли hәр кызый
Җирдән көтәсен.
Яшьлек шундый җүләр инде
Нихәл итәсен.
Күкләрдән күзли hәр кызый
Җирдән табасын, тик табалсын!
Очып кына үтә күңел
Җир-күк арасын!
Язмыш җиле, үтенәмен синнән
Калдырмачы мине ялгызым.
Алып килче рәхәт көннәремне
Үзгәрт әле усал язмышым.
Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.
Инкар итмә миңа, сүз дә бирмә,
Күңел бит ул ниләр кичерми.
Күзләремә сырылып албырдатыр
Бердән-бер нур хәзер син димәм.
Кыр казлары китте тезелеп,
Калды үзәкләрем өзелеп…
Пар казлардай идек без элек, без элек!
Язмышыбыз явыз шаярды,
Ул мәңгегә өзде араны,
Йөрәгебез hаман яралы, яралы…
Ничек кенә өзелеп сөйсәң дә син
Яшьлек ярым кала ятларга.
Туры килә тормыш юлым сиңа,
Башка берәү белән атларга.
Гомерләрне айлар, еллар саный,
Саный аны сәгать, минутлар.
Гомердән дә озын ниләр бар соң?
Гомердән дә кыска нәрсә бар?
Бер ягымда кыя, бер ягымда упкын,
Йөрәккә кадалган очып үткән угы.
Арыды йөрәк, арыды, миннән арыды,
Йотып зар-утны, җыеп бар укны.
Аккан сулар, искән җилләр төсле
Гомерләр дә үтә, сиздерми.
Тик яхшыга юрап алдагысын,
Яшәү кирәк, яшәү кирәк җирдә сер бирми.
Бу дөнъяны өзелеп яратам мин,
Көтеп алам һәр көн иртәсен.
Килә минем туган илкәемне
Әкиятләрдән күркәм итәсе.