Язмышка ышан

Күкләрдән әзли hәр кызый
Җирдән көтәсен.
Яшьлек шундый җүләр инде
Нихәл итәсен.
Күкләрдән күзли hәр кызый
Җирдән табасын, тик табалсын!
Очып кына үтә күңел
Җир-күк арасын!

Язмыш йомгак сүтә

Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.

Язмыш (бишенче вариант)

Кыр казлары китте тезелеп,
Калды үзәкләрем өзелеп…
Пар казлардай идек без элек, без элек!
Язмышыбыз явыз шаярды,
Ул мәңгегә өзде араны,
Йөрәгебез hаман яралы, яралы…

Яшәргә дә әле яшәргә (беренче вариант)

Гомерләрне айлар, еллар саный,
Саный аны сәгать, минутлар.
Гомердән дә озын ниләр бар соң?
Гомердән дә кыска нәрсә бар?

Яшәү кирәк

Аккан сулар, искән җилләр төсле
Гомерләр дә үтә, сиздерми.
Тик яхшыга юрап алдагысын,
Яшәү кирәк, яшәү кирәк җирдә сер бирми.

Яшәү — бәхет бит ул, дусларым (Бу дөнъяны яратам)

Бу дөнъяны өзелеп яратам мин,
Көтеп алам һәр көн иртәсен.
Килә минем туган илкәемне
Әкиятләрдән күркәм итәсе.