Яшь малай мәхәббәте
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.
Ялгызларның җыры моңлы була,
Ялгыз хәлен белми парлылар.
Яраланган гөлләр иртә шиңә
Шуңа микән бераз зарлылар.
Әйтмәде сүзләрең, әйттеләр күзләрең
Беренче хисләрең дөрләвен.
Сереңне әйтмәдең, әйтмәдең сереңне,
Язгы су гөрләде, гөрләде язгы су.
Юлга чыксам, миңа көч биргәндәй,
Кулларыңны иңгә куюы,
Шушы үзе бәхет түгелме ни,
Озатып калыр кешең булуы?
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Җанга шифалы сулары,
Бормалы су буйлары.
Сөйләшеп сүзем бетмәде,
Күреп күзем туймады.
Ромашкалар, гашыйк ромашкалар…
Хәтерләтә яшьлек елларын:
Мин аларның кефекләрен өзеп,
“Ул ярата”, диеп юрадым.
Ал шәфәкътә, алтын сыман
Кызарып, кояш бата.
Йолдызларга көлемсерәп,
Зәңгәр күктә ай калка.
Көзге салкын җилләр искәч,
Әйткән идем тургайга:
Яз килгәндә, хәбәр китер,
Юлың безнең уңайга,
Юлың безнең уңайга.