Сагышларым булып калдың…

Тормыш юлын бергә үтәрбез, дип
Хыялландык яшьлек таңында.
Хыял узды, бары сагыш калды —
Тынгы бирми һаман җаныма.

Сагышларым туган якта

Туган якны кем сагынмый, кем юксынмый,
Шул якларга өзелеп карап кем үксеми.
Көн дә кайтам уйларымда туган якка,
Моңнарымны көйгә салам синең хакта.

Сагыну (дүртенче вариант)

Җәйнең баллы таңнарында
Сагынам ап-ак карны.
Утлы куздәй йөрәгемә
Шуннан зур дәва бармы?
Сагынам, сагынам ак карны,
Сагынам, сагынам син-ярны.

Сагыну җыры (дүртенче вариант)

Кагылма син толлар күңеленә,
Толлар күңеле — тирән күл бит ул.
Сагынулардан, өмет-сагышлардан
Мөлдерәмә тулган күз бит ул.

Сагынсагыз, кире кайтыгыз!

Кыр казлары оча,
Зәңгәр күкләр кочып,
Авырдыр ла ел да хушлашу.
Ак каеннар кала,
Сары сагыш яна,
Озата бара еглап Нократ су.

Сагыну (өченче вариант)

Сагынасыңмы туган авылыңны,
Исеңдәме искән җилләре,
Тирә-якка хуш исләрен сибеп,
Гүзәл үскән бакча гөлләре?

Сагынам (икенче вариант)

Таш калада җилгә ялынам,
Алып кил, дип, чәчәк исләрен.
Мин аларны шундый сагынам,
Исләреннән таныйм төсләрен.

Онытты дип уйлама

Асыл кошлар кунып сайрый
Яр буе талларына.
Күзем йомсам, бергә чаклар
Килә күз алларыма.
Көн артыннан көннәр үтә,
Сагынып көткән чагым.
Кавышыр көннәр килерме?
Әйт әле, зифа талым.