Беренче ярату (икенче вариант)
Очраттым мин сине яшьлегем язында,
Ургылып ташыган дәрьяның ярында.
Шул язда кабынды беренче ярату.
Хисләрдәй ашкынып ташыды язгы су…
Очраттым мин сине яшьлегем язында,
Ургылып ташыган дәрьяның ярында.
Шул язда кабынды беренче ярату.
Хисләрдәй ашкынып ташыды язгы су…
Урамнар тын, ява беренче кар
Иңнәреңә синең, чәчеңә.
Бөтен дөнья ямьле, ләкин никтер
Күзләреңдә ачы яшь кенә.
Кош булып очып килдем Казанга,
Сөйгән ярым, сине сагынып.
Сагындыңмы син дә, зарыктыңмы?
Моннан болай китмә калдырып!
Мин ил гизүче ерак илләрдән,
Күңел нык өшегән шул салкын җилләрдән,
Синең яныңда тукталган идем,
Җаным җылыныр диеп уйлаган идем.
“Аерылабыз, сау бул”, дидең миңа,
Бу очрашу — соңгы мәртәбә.
Юк, ышанмыйм, безнең юлларыбыз
Аерылыр, диеп иртәгә.
Ярда — егет, көймәдә — кыз,
Су өстендә ай йөзә.
Ике ярны тоташтырып
Дулкыннарда юл тезә.
Сөю акчарлагы булып,
Яннарында кагынам.
Тик сиңарга ник мин түгел,
Ә башкалар табылган.
Хуш, диеп, кулыңны бирәсең,
Вәгъдәңне ашыгып өзәсең.
Күзләрең яшерми сөясең,
Еламыйча ничек түзәсең?
Ага сулар, ага сулар,
Сулар салкын мыни ул?
Иң беренче сөюләрем
Сүнәр ялкын мыни ул?
Язмышлардан узмыш булмый димә,
Язмышлардан узмыш бар бит ул.
Узең ярган сукмаклардан тора
Язмыш!— диеп, салган һәрбер юл!