Тагын кайттым

Тагын кайттым… нигә кайттым соң мин?
Кемнәр көтә монда, ниләр бар?
Яшьлек сукмакларын үлән баскан,
Дуслар киткән, көтми сөйгән яр.

Сиңа юллар идем

Ал таң нурын сиңа юллар идем,
Күзләремнән үбеп уятсам,
Шул чак мине исләреңә төшереп
Күңел кылларыңны уятса…
Күңел кылларыңны уятса.

Син кайларда?

Алдан уйлап түгел, уйламыйча
Аерылды юллар тозакка.
Cин тукталдың, ә мин каршы килдем,
Дидем: «Кирәк түгел, озатма…»

Сине искә алам

Һәр таң саен сине искә алам,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Сулык-сулык былбыл сайраганда
Тавышыңны танып юксынам.

Саубуллашу (Хушлашу)

Томырылып, зәңгәр яулык изәп, поезд чаба,
Ялан тәпи йөгерә яшь (ак) каеннар миңа таба.
Барыр юлым иркен басу, кырлар аша үтә,
Алда мине янар учак булып өмет көтә.

Сагыну җыры (беренче вариант)

Җәйге кичтә чыгам болыннарга —
Икәү генә йөргән җирләргә.
Ул вакытлар калды, микәнни соң
Инде сагынып кына сөйләргә?!

Кайтыр идем яшьлек языма (икенче вариант)

Яшьлек язым инде артта калды,
Ник ашыгам гомер көземә?
Әй елыйсы иде, малай булып
Йөзне куеп әнкәй тезенә.