Хисләргә бирелә идем мин
Хисләргә бирелә идем мин,
Хыялга күмелә идем мин.
Үрелеп буйларым җитмәстәй
Гөлләргә үрелә идем мин.
(Мәхәббәт җылысын тойсам да,
Ул чакта бөредә идем мин.)
Хисләргә бирелә идем мин,
Хыялга күмелә идем мин.
Үрелеп буйларым җитмәстәй
Гөлләргә үрелә идем мин.
(Мәхәббәт җылысын тойсам да,
Ул чакта бөредә идем мин.)
Чит ил дидем, чит ил дидем,
Чит иде теләкләрем —
Инде хәзер чит илләрдә
Өзелә үзәкләрем.
Нинди матур озын юлга чыктык,
Янар чәчәк иде юл башы.
Чәчәк сулган, синең йөрәгеңә
Ниләр булган, яшьлек юлдашым?
Сине көткөн таңнар,
Кайда калды алар.
Хыялларга чумам
Чумам тын гына.
Җырларым да калды,
Тик исемең генә,
Ә йөрәктә калды
Сагыш моң гына,
Сагыш моң гына.
Умырзая чәчәк аткан чакта
Ялгыз йөрим урман буенда,
Күңелләрем ләкин ялгыз түгел,
Син буласың һаман уемда.
Әнием иелгән, бөкрәйгән
Тартадыр «уфалла» арбасын.
Шул чаклар исемә төшә дә
Кузгата йөрәгем ярасын.
Аерылдык урман юлында,
Җир җиләкле аланда.
Бик ямансу булды миңа
Бер ялгызым калганда.
Тау астындагы чишмәгә
Йөгереп төшә идек.
Сандугачлар белән бергә
Суларын эчә идек.
Көзләр җитте.
Кызыл миләшнең
Уттай яна һәрбер тәлгәше.
Тәлгәшләрдә тамчы — күз яше,
Сине сагынып елый миләшем.
Сарыны сагыш диләр дә,
Сарыга табынмыйлар шул,
Сарыга табынмыйлар.
Тәүге сөюләрен җирдә
Кемнәр генә оныткан да,
Кемнәр соң сагынмыйлар?!