Хисләргә бирелә идем мин

Хисләргә бирелә идем мин,

Хыялга күмелә идем мин.
Үрелеп буйларым җитмәстәй
Гөлләргә үрелә идем мин.
(Мәхәббәт җылысын тойсам да,
Ул чакта бөредә идем мин.)

Фәүзия җыры

Нинди матур озын юлга чыктык,
Янар чәчәк иде юл башы.
Чәчәк сулган, синең йөрәгеңә
Ниләр булган, яшьлек юлдашым?

Төшләремә минем кер әле

Сине көткөн таңнар,
Кайда калды алар.
Хыялларга чумам
Чумам тын гына.
Җырларым да калды,
Тик исемең генә,
Ә йөрәктә калды
Сагыш моң гына,
Сагыш моң гына.

Умырзая чәчәк атканда

Умырзая чәчәк аткан чакта
Ялгыз йөрим урман буенда,
Күңелләрем ләкин ялгыз түгел,
Син буласың һаман уемда.

Сөюемне белерсең

Сарыны сагыш диләр дә,
Сарыга табынмыйлар шул,
Сарыга табынмыйлар.
Тәүге сөюләрен җирдә
Кемнәр генә оныткан да,
Кемнәр соң сагынмыйлар?!