Ах иркәм, Нәзирәм
Эзли торгач, чибәр кызның
Менә дигәнен таптым.
«Иптәшәм бул!» — дип артыннан
Ике ел буе чаптым.
Ах, иркәм Нәзирәм,
Бүгеннән үк өйләнәм
Атам — анам, бабаларым
Өйләнмичә йөрмәгән.
Эзли торгач, чибәр кызның
Менә дигәнен таптым.
«Иптәшәм бул!» — дип артыннан
Ике ел буе чаптым.
Ах, иркәм Нәзирәм,
Бүгеннән үк өйләнәм
Атам — анам, бабаларым
Өйләнмичә йөрмәгән.
Бергәләшеп йөргән сукмаклардан
Ялгыз гына кайтып киләмен.
Син яраткан чәчәкләрне җыеп,
Такыялар үреп киямен.
Үрелеп үскән гөлләремнең
Сиңа бирәм алсуын.
Авыл кызы, назлы карлыгачым,
Чын куңелдән сине сөйдем мин.
Бүген тагын кичен,
Сине күрер өчен,
Бакчагызга сагынып килдем мин.
Яшьлегемә хатлар язам,
Ак чәчәкле майларга.
Мәхәббәтне бүләк иткән
Тәүге сөйгән ярларга.
Ах, диеп дусларга сөйләргә,
Кешеләр басмаган җирләргә,
Ашкына күңелем чишмәсе,
Яралап китмәде язмышлар,
Тимерләр бөгәрлек көчем бар,
Яшисе дә әле, яшисе!
Буран каплый юлларымны —
Ниләр көтә торгандыр.
Заман авыр дисез лә сез,
Сезгә ниләр булгандыр.
Яратып яшәсәң, гомер матур уза,
Сөенеп каршылый таңнарын.
Уфтанып яшәсәң, йөрәк генә туза,
Чәчләргә чал кертә зарлары.
Сайрап яшәр өчен кирәк
Сандугачка тал-тирәк.
Бергә булсаң ярың белән
Дөнъя була түгәрәк.
Кошлар китә, көзләр җиткәч,
Читтә кышлау — алар булмышы.
Кешеләр дә китә җирдән,
Соңгы тапкыр алгач сулышын.