Ах иркәм, Нәзирәм

Эзли торгач, чибәр кызның
Менә дигәнен таптым.
«Иптәшәм бул!» — дип артыннан
Ике ел буе чаптым.
Ах, иркәм Нәзирәм,
Бүгеннән үк өйләнәм
Атам — анам, бабаларым
Өйләнмичә йөрмәгән.

Араларда еллар — киртәләр

Бергәләшеп йөргән сукмаклардан
Ялгыз гына кайтып киләмен.
Син яраткан чәчәкләрне җыеп,
Такыялар үреп киямен.

Авыл кызы

Авыл кызы, назлы карлыгачым,
Чын куңелдән сине сөйдем мин.
Бүген тагын кичен,
Сине күрер өчен,
Бакчагызга сагынып килдем мин.

Яшисе дә әле, яшисе!

Ах, диеп дусларга сөйләргә,
Кешеләр басмаган җирләргә,
Ашкына күңелем чишмәсе,
Яралап китмәде язмышлар,
Тимерләр бөгәрлек көчем бар,
Яшисе дә әле, яшисе!

Яшик җырлашып (Эчең тулы җыр)

Буран каплый юлларымны —
Ниләр көтә торгандыр.
Заман авыр дисез лә сез,
Сезгә ниләр булгандыр.

Яратып яшик (беренче вариант)

Яратып яшәсәң, гомер матур уза,
Сөенеп каршылый таңнарын.
Уфтанып яшәсәң, йөрәк генә туза,
Чәчләргә чал кертә зарлары.