Мөкиббәннәр киттем
Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.
Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.
Ташу елга булып таш син,
Таң кояшы булып дөрлә,
Тынгы белмә, мәхәббәтем,
Тынгы бирмә, тынгы бирмә.
Яран гөлем чәчәк атты
Язлар җиткәнне тоеп.
Үсә ике кызыл чәчәк
Бер-берсенә баш куеп.
Сөя белү — күкләр биргән бүләк,
Гашыйкларга бездән тик бер теләк:
Бер — берсенә булсын алар кирәк
Авыр чакта була белсен терәк.
Болытсыз кара төн
Бер якты йолдыз
Синсез үтя көн
Яраткан минем кыз
Иртә торсам, күңел нидер көтә, сизә.
Булыр, кебек бер могҗиза, бер могҗиза!
Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.
Һич шикләнмә, чакыр ерак ярларга!
Пар канатлы күңел канат кага.
Зәңгәр диңгез арабызда ятканга,
Мин — ак җилкән, ак дулкыннар ярам.
Синең күңел әйтерсең лә ап-ак бер кыш,
Үзе йомшак, үзе сап-салкын.
Кышкы кояш кебек саран синең назың,
Тик хисләрең генә гел ялкын.
Көнләшмә, җанкаем, чит ярлар,
Мин диеп бер көнне җан атса.
Көнләшмә, кемдер өзлеп,
Ут йотып, мине бик яратса!