Мөкиббәннәр киттем

Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.

Мәхәббәт (өченче вариант)

Сөя белү — күкләр биргән бүләк,
Гашыйкларга бездән тик бер теләк:
Бер — берсенә булсын алар кирәк
Авыр чакта була белсен терәк.

Мине онытырга мөмкин түгел

Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.

Мин — ак җилкән

Һич шикләнмә, чакыр ерак ярларга!
Пар канатлы күңел канат кага.
Зәңгәр диңгез арабызда ятканга,
Мин — ак җилкән, ак дулкыннар ярам.

Мин яратам сине (беренче вариант)

Синең күңел әйтерсең лә ап-ак бер кыш,
Үзе йомшак, үзе сап-салкын.
Кышкы кояш кебек саран синең назың,
Тик хисләрең генә гел ялкын.

Мин бит тик синеке, җанкаем

Көнләшмә, җанкаем, чит ярлар,
Мин диеп бер көнне җан атса.
Көнләшмә, кемдер өзлеп,
Ут йотып, мине бик яратса!