Дөньяда ул булгач

Карашым шәфәкътә,
Яңа ай, йолдызда…
Күңелем — сөйкемле
Ут кебек бер кызда!
Әй, энҗе тешләре,
Оялчан күзләре…
Әй, аның назланып
«Кит!» дигән сүзләре.

Гөлфия гөлләре

Тәрәзәдә гөлләрең,
Күзе төшмәс кемнәрнең,
Турыгыздан узганда,
Әллә нишли йөрәгем,
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.

Бер күрүдә гашыйк булганнар

Безгә, иркәм, кавышмастан элек
Бәхетсезлек юрап куйганнар:
Тиз сүрелә, тиз суына, имеш,
Бер күрүдә гашыйк булганнар.

Ах иркәм, Нәзирәм

Эзли торгач, чибәр кызның
Менә дигәнен таптым.
«Иптәшәм бул!» — дип артыннан
Ике ел буе чаптым.
Ах, иркәм Нәзирәм,
Бүгеннән үк өйләнәм
Атам — анам, бабаларым
Өйләнмичә йөрмәгән.

Авыл кызы

Авыл кызы, назлы карлыгачым,
Чын куңелдән сине сөйдем мин.
Бүген тагын кичен,
Сине күрер өчен,
Бакчагызга сагынып килдем мин.

Яшисе дә әле, яшисе!

Ах, диеп дусларга сөйләргә,
Кешеләр басмаган җирләргә,
Ашкына күңелем чишмәсе,
Яралап китмәде язмышлар,
Тимерләр бөгәрлек көчем бар,
Яшисе дә әле, яшисе!