Ак күбәләк булып

Күрәсеңдер күңел елаганын,
Яшьләр кипкән хәзер күзләрдә.
Тырышмагыз инде: юата алмый
Нинди генә җылы сүзләр дә.

Ак чәчкәдәй карлар

Исеңдәме икән, ак карлар өстеннән
Ак хыяллар белән атладык.
Кулга-кул тотынып, бәхеткә йотылып,
Мәхәббәт җырларын ятладык

Яшь безнең күңелләр

Безнең үткән көннәр,
Йокламаган төннәр
Искә төшә еллар үтсә дә.
Үскән чагыбызда
Без салган сукмаклар
Күптән инде җуелып бетсә дә.

Хуш, мәктәбем!

Имтиханнар инде артта калды,
Җыелыштык соңгы кичәгә,
Һәркем тоя үзен әзер итеп
Таулар, диңгезләрне кичәргә.

Тормышка җыр

Тәү башлап чәңгелдәк эченнән
Дөньяга яңгыраган бер тавыш.
Шушы көннән башлап яшәргә
Кабул итеп алган бу тормыш.