Кичке диңгез
Диңгез, диңгез, бөдрә ярларыңны
Төреп назлый зәңгәр томаннар,
Колач җәйгән сыман акчарлаклар
Дулкыннарга канат куйганнар,
Сагынып зар-интизар булганнар.
Колач җәйгән сыман акчарлаклар
Дулкыннарга канат куйганнар.
Диңгез, диңгез, бөдрә ярларыңны
Төреп назлый зәңгәр томаннар,
Колач җәйгән сыман акчарлаклар
Дулкыннарга канат куйганнар,
Сагынып зар-интизар булганнар.
Колач җәйгән сыман акчарлаклар
Дулкыннарга канат куйганнар.
Безнең чишмә бәллүр, бер килеп күр,
Бер авыз ит саф су ләззәтен.
Безнең гүзәлләрне бер килеп күр,
Күкрәгеңдә сүнәр хәсрәтең.
Сиңа кайтыр юлларымда —
Җәяүле буран
Юлларымны йөгрә-йөгрә
Чистартып куйган.
Колач җәеп каршы алды,
Нәкъ синең сыман.
Сиңа кайтыр юлларымда
Җәяүле буран.
Ап-ак алтын җырларымны Җырламыймын данлык өчен; Җырлыймын алтын илем өчен, Үз туган халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым өчен. Саф көмештәй җырларымны Җырламыймын алтын өчен; Җырлыймын тик саф көмештәй Саф йөрәк халкым өчен. Дәртле кайнар җырларымны Җырламыймын дәртем өчен; Җырлыймын тик мәңге шат, Дәртле, көләч халкым … Читать далее
Әти-әни, без дөньяга килгәч,
Белмим ,нинди теләк теләгәндер.
Бәхетләре булсын , дигәннәрдер,
Җырчы булсын иде, димәгәндер.
Язмышым күгендә балкыган көнеңдә
Көтмәстән кабынган нур булып,
Гомерлек гашыйгың итәргә бик җитте
Бер минут, бары тик бер минут.
Өфе — Казан калаларын
Якынайткан юллар бар.
Идел — Урал балаларын
Туган иткән моңнар бар.
Эх, Өфе, әй, Казан
Аерылмагыз бер кайчан.
Аерылмагыз, аерылмагыз,
Аерылмагыз бер кайчан.
Кайгылар да баса алмас иде
Йөрәгемдә ташкан шатлыкны,
Сөенечләрем, көенечләрем дә бар,
Тормышым да тулы, мул сыман,
Тик шулай да
Яшьлек дуслар белән
Уртак көенечләрне,
Уртак сөенечләрне юксынам.
Яратам мин өемне,
Әти белән әнине,
Абый белен энемне,
Бишектәге сеңлемне.