Урсал тауда
Ярларына кайтты елга,
Яшелләнде киң ялэн.
У реал тауда күксел томан,
Әллә шуңа моңланам…
Авторы на букву: С
Төнбоеклы күл буенда
Төнбоеклы күл буенда
Саклана безнең эзләр.
Текәп карыйлар шикелле
Миңа бик таныш күзләр.
Төнге утлар
Төнге утлар, төнге утлар…
Калдылар еракларда.
Калды утлар, син дә калдың,
Кул болгап ерак ярда.
Сүнмәс рәшә идең
Кайтуыңны көттем өмет өзми,
Минем өчен сүнмәс рәшә идең.
Кошлар киткән яктан күзем алмый,
«Син кайда?» — дип, өзелеп дәшә идем.
Кошлар киткән яктан күзем алмый,
«Син кайда?» — дип, өзелеп дәшә идем.
Күңелемнән сиңа дәшә идем.
Сизенсә дө күңел бергәлеген, —
Язмыш безгә кырыс күз атты.
Син югалдың ерак юл чатында,
Миңа ятлар сөеп сүз катты,
Ялгызлыгым моңнар кузгатты.
Соң түгелдер
Ераклардан йолдыз әзли ярсу яшьлек,
Җирдә сүнмәс утлар барын сизмәенчә;
Беребез күктә, беребез җирдә торып калган,
Яшьлек чакның үтәрләрен белмәенчә.
Син кайларда?
Алдан уйлап түгел, уйламыйча
Аерылды юллар тозакка.
Cин тукталдың, ә мин каршы килдем,
Дидем: «Кирәк түгел, озатма…»
Син кайтмадың (беренче вариант)
Бакчаларда гөлләр чәчәк атты,
Тормышыбыз кебек ямьләнеп.
Урман күлләренә аккош кайтты,
Сандугачлар килде әйләнеп.
Син булмас
Сиңа кайтып сыена торган идем,
Карашлар өшеткән чагымда,
Йөрәккәем югалтты терәген,
Сыенырмын инде кемнәргә,
Җаным газап чиккән төннәрдә.
Сагындым шулай
Еракта, офыкта
Яшен утлары, яшен утлары.
Еракта, шул якта
Минем дусларым, минем дусларым.
Еракта, офыкта
Кошлар тавышы, кошлар тавышы.
Күңелдә шул чакта
Сагыну (дуслар) сагышы, сагыну (дуслар) сагышы.
Пар алма
Алларыма килеп тезләндең син,
Кулларында иде пар алма.
Төшләремә кереп һәркөн шулай
Таң атуга китеп югалма.
